Komunikacja interpersonalna

Kategorie:

Przeglądając oferty pracy często pośród wymagań pracodawców kierowanych do potencjalnych pracowników pojawia się wymóg dotyczący wysokich umiejętności komunikacji interpersonalnej. Na pytanie co to jest komunikacja interpersonalna najczęściej pada odpowiedź „że jest umiejętność nawiązywania i podtrzymywania rozmowy”. Owszem ale nie tylko. Komunikacja interpersonalna to psychologiczny proces, dzięki któremu jednostka przekazuje i otrzymuje informacje w bezpośrednim kontakcie z inną osobą. Jest to proces, który zachodzi nieustannie, bowiem przez cały czas swoją postawą ciała, mimiką, gestykulacją, oraz słowami przekazujemy określone informacje.

Pożądane kompetencje społeczne zależą od posiadanych umiejętności komunikacji społecznej na która składa się:

  • umiejętności nawiązywania kontaktów,
  • umiejętności prowadzenia rozmowy,
  • umiejętności słuchania,
  • umiejętności werbalizowania swoich myśli, uczuć i spostrzeżeń,
  • umiejętność udzielania informacji zwrotnej.

Aby nastąpił proces komunikacji muszą być 3 ogniwa komunikacji:

  • nadawca, czyli osoba, która przesyła określoną informację;
  • odbiorca, czyli osoba, do której daną informację kierujemy;
  • kod, czyli sposób przekazu tej informacji – obraz, gest, słowo etc.

Trzy podstawowe elementy komunikacji:

 

  1. Nadawca - NAD
  2. Kanał przekazu
    NAD
    Intencja
    Wiadomość
    Kod
    -----zakłócenia----- ODB
    Odbiór
    Dekodowanie
    Interpretacja
  3. Odbiorca – OBD

Kanał przekazu

  • droga jaka przenosi informacje od nadawcy do odbiorcy,
  • narzędzie za pomocą którego przesyłamy przekaz,
  • różny rodzaj bodźców oddziaływujących na różne receptory.

Są nimi środki przekazu ( gazety, książki, radio, TV ).

Odbiór – włączenie receptorów na dźwięk, słuch, wzrok, dotyk – poprzez słuchanie drugiej osoby.

Dekodowanie – ( odkodowanie ) – inaczej odtwarzanie wiadomości,

  • przełożenie odebranych sygnałów na treści, jakie ze sobą wniosły w celu zrozumienia wiadomości,
  • rozszyfrowanie wiadomości.

Interpretacja – tłumaczenie, wyjaśnianie, komentowanie, zrozumienie intencji - jeżeli odbiorca zrozumie nadawcę to nastąpi porozumienie.

Intencja – zamiar, zamysł, cel, motyw działania, chęć, pragnienie - popycha do nawiązania kontaktu.

Kontakty z ludźmi wynikają z różnych intencji. Źródłem intencji może być;

  • zaspokojenie własnych potrzeb psychicznych (poznawczych, ciekawości, doinformowania się, akceptacji, bezpieczeństwa, przynależności),
  • poinformowanie odbiorcy o naszych spostrzeżeniach, uczuciach, intencjach,
  • rozładowanie napięcia emocjonalnego,
  • realizacji wspólnego przedsięwzięcia,
  • w celu zaspokojenia potrzeb odbiorcy.

Podczas komunikacji interpersonalnej dochodzi również do różnego rodzaju zakłóceń, których przyczyną może być;

  • złe odczytanie intencji przez odbiorcę,
  • złe zakodowanie intencji przez nadawcę,
  • celowe ukrycie prawdziwych intencji przez drugą osobę,
  • usiłowanie wprowadzenia w błąd sugerując intencje, których właściwie nie posiada.

Aby komunikacja przebiegała bez zakłóceń należy:

  • dokonując wyboru kodu uwzględnić umiejętności odbiorcy do posługiwania się tym kodem,
  • nadawca powinien trafnie dobrać kod do treści jakie zamierza przekazać rozmówcy,
  • jeśli nadawca posługuje się kodem, który ma wiele zmian i udziela dodatkowych wskazówek, o które ze znaczeń mu chodzi, to może odbiorca wybrać treść nie tą, o którą chodzi nadawcy.

Wiadomości które przekazujemy ubieramy w tzw. kod. Jest to forma i sposób w jaki przekazujemy wiadomość. Rozróżniamy dwa rodzaje kodów. Kody werbalne i niewerbalne.

Komunikacja werbalna to komunikacja oparta na słowie. Sprowadza się ona do tego, iż przekazując komunikaty używamy słów. Rozmawiając z drugą osobą – używamy słów. Czytając książkę – odbieramy komunikaty autora przekazane nam za pomocą słów. Pisząc sms lub wypracowanie przekazujemy komunikaty za pomocą słów.

Komunikacja niewerbalna to wymiana pewnego rodzaju informacji między ludźmi, która nie ma postaci kodu werbalnego, ani nie jest świadoma, czy zamierzona. Komunikacja niewerbalna dotyczy przekazu bezsłownego. To mimika, język ciała, gesty, ton głosu.

Mimika twarzy – na twarzy odbijają się nasze emocje.

Pantomimika – gestykulacja rąk, założenie nogi na nogę, itp.

Parajęzyk – potakiwanie, aha, mmm, absolutnie, w rzeczy samej, drżenie głosu przyspieszenie tempa mówienia, opóźnienie tempa mówienia, brzmienie ciepłe i ostre, pomyłki, przejęzyczenia. Źródłem informacji są cechy głosu - wysokość, natężenie, tempo mówienia, wahania i inne zakłócenia płynności mowy.

Proksemika – odległość, dystans, jak zachowujemy się w kontaktach z innymi osobami,
Są to:

  • strefa intymna (0 - 45cm),
  • strefa osobista (45 - 120 cm),
  • strefa społeczna (1,2 - 3,6 m),
  • strefa publiczna (3,6 - 6m).

O efektywnej komunikacji można mówić wówczas, kiedy treść wypowiedzi jest zrozumiana zgodnie z intencjami nadawcy przekazu.

Jak dowodzą badania na temat komunikacji interpersonalnej poszczególne kanały przekazu informacji mają zróżnicowany wpływ na kształtowanie ogólnej oceny wypowiedzi. Przygotowując się np. do rozmowy z pracodawcą pamiętajmy że oprócz tego co mówimy ważne jest to w jaki sposób to mówimy.

Ilona Wrótniak-Terlecka
Źródło: 
  • Materiały szkoleniowe Projekt „Efektywni” Lecha Consulting. Lublin 2009
  • Materiały szkoleniowe Projekt „Transfer know-how z doradztwa zawodowego dla młodzieży”. Fundacja Nowy Staw. Lublin 2009 - 2011

Counter

  • Ilość odwiedzin: 18,932

© 2012 Powiat Puławski

Oceń Portal